Op donderdag 15 december 2005 kwamen ongeveer honderd mensen bijeen om deel te nemen aan het Groot Dictee der Dyslexie. Onder hen waren bekende Nederlanders, taalexperts, dyslectici en belangstellenden. De aanwezigen namen deel aan drie taaloefeningen om zelf te ervaren tegen welke problemen dyslectici aanlopen. Het bleek flink zuchten en zweten voor de deelnemers.
Het dictee was een groot succes. Nadat Frank van der Velde, presentator van o.a. de EO-jongerendag, de spelregels had uitgelegd, kon de eerste oefening beginnen. Joke Verweerd, schrijfster, las een tiental zinnen uit haar nieuw te verschijnen boek voor. Het was niet zomaar een passage, want de zinnen bleken vol taalfouten te staan. Het was aan de deelnemers om de zinnen mèt taalfouten op papier te zetten. Hilariteit ging door de zaal, want wat normaal niet mag, moest nu worden gedaan.
Na de eerste oefening werd met de tweede vervolgd. Zin voor zin werd op het scherm geprojecteerd. De aanwezigen keken hun ogen uit, want het lezen van die zinnen was niet gemakkelijk. De aanwezigen moesten geprojecteerde ‘dansende’ letters ‘vertalen’ naar gewone letters. De zinnen bleken echter wel heel klein geprojecteerd, dus dat moest worden aangepast. Tijdens de ingreep was er voor Frank van der Velde gelegenheid te vragen naar de ervaringen van een dyslectische deelnemer. Daarna ging het dictee weer door. De aanwezigen moesten turen en gokken, want na een aantal seconden werden de zinnen van het scherm gehaald.
Ten slotte kwam de derde opdracht aan bod. Ondanks dat Joke elke zin drie keer voorlas, bleek het toch een buitengewoon moeilijke opdracht. De deelnemers moesten de regels in spiegelbeeld opschrijven, dat wil zeggen: van links naar rechts, waarbij elke letter (en leesteken!) gespiegeld moest worden. Een moeilijke opgave, waarbij vooral de tijd het grootste struikelblok bleek.
Tijdens de pauze was er alle gelegenheid voor contacten tussen de aanwezigen. Ook was het mogelijk om bij de info-tafels te kijken. Hier lag informatie van o.a. Woortblind, een stichting die zich bezighoudt met de belangen van dyslectici. Na een korte tijd liep de zaal weer vol en kon Frank van der Velde de microfoon overdragen aan Gerda Visser en Minke Benard. Zij presenteerden het door de Werkgroep Onderwijs opgestelde Manifest Dyslexie. Dit manifest bepleit verbeteringen voor de aanpak van dyslexie. Het werd ondersteund door meer dan 10 organisaties.
Nadat de jury, onder leiding van Hans van de Velde, voorzitter van Woortblind, klaar was met het nakijken van de dictees, kon de uitslag bekend worden gemaakt. Met een nipte overwinning mocht Bert Wiersema, schrijver van veel kinderboeken, de eretitel in ontvangst nemen. Zijn reactie: “Dit moet ik mijn uitgever vertellen! Die klaagt altijd dat ik teveel fouten maak.”
Met het Groot Dictee der Dyslexie heeft PerspectieF de problemen waar dyslectici tegenaan lopen op de politieke agenda gezet. Naast grote belangstelling vanuit de media, heeft Arie Slob, lid van de ChristenUnie-fractie in de Tweede Kamer, een aantal vragen over dit onderwerp gesteld. Met het Groot Dictee der Dyslexie zijn PerspectieF en de dyslectici succesvol gebleken.
Een impressie van het Groot Dictee der Dyslexie door Bart Jonkman en Minke Benard-Zwarts
Het dictee was een groot succes. Nadat Frank van der Velde, presentator van o.a. de EO-jongerendag, de spelregels had uitgelegd, kon de eerste oefening beginnen. Joke Verweerd, schrijfster, las een tiental zinnen uit haar nieuw te verschijnen boek voor. Het was niet zomaar een passage, want de zinnen bleken vol taalfouten te staan. Het was aan de deelnemers om de zinnen mèt taalfouten op papier te zetten. Hilariteit ging door de zaal, want wat normaal niet mag, moest nu worden gedaan.
Na de eerste oefening werd met de tweede vervolgd. Zin voor zin werd op het scherm geprojecteerd. De aanwezigen keken hun ogen uit, want het lezen van die zinnen was niet gemakkelijk. De aanwezigen moesten geprojecteerde ‘dansende’ letters ‘vertalen’ naar gewone letters. De zinnen bleken echter wel heel klein geprojecteerd, dus dat moest worden aangepast. Tijdens de ingreep was er voor Frank van der Velde gelegenheid te vragen naar de ervaringen van een dyslectische deelnemer. Daarna ging het dictee weer door. De aanwezigen moesten turen en gokken, want na een aantal seconden werden de zinnen van het scherm gehaald.
Ten slotte kwam de derde opdracht aan bod. Ondanks dat Joke elke zin drie keer voorlas, bleek het toch een buitengewoon moeilijke opdracht. De deelnemers moesten de regels in spiegelbeeld opschrijven, dat wil zeggen: van links naar rechts, waarbij elke letter (en leesteken!) gespiegeld moest worden. Een moeilijke opgave, waarbij vooral de tijd het grootste struikelblok bleek.
Tijdens de pauze was er alle gelegenheid voor contacten tussen de aanwezigen. Ook was het mogelijk om bij de info-tafels te kijken. Hier lag informatie van o.a. Woortblind, een stichting die zich bezighoudt met de belangen van dyslectici. Na een korte tijd liep de zaal weer vol en kon Frank van der Velde de microfoon overdragen aan Gerda Visser en Minke Benard. Zij presenteerden het door de Werkgroep Onderwijs opgestelde Manifest Dyslexie. Dit manifest bepleit verbeteringen voor de aanpak van dyslexie. Het werd ondersteund door meer dan 10 organisaties.
Nadat de jury, onder leiding van Hans van de Velde, voorzitter van Woortblind, klaar was met het nakijken van de dictees, kon de uitslag bekend worden gemaakt. Met een nipte overwinning mocht Bert Wiersema, schrijver van veel kinderboeken, de eretitel in ontvangst nemen. Zijn reactie: “Dit moet ik mijn uitgever vertellen! Die klaagt altijd dat ik teveel fouten maak.”
Met het Groot Dictee der Dyslexie heeft PerspectieF de problemen waar dyslectici tegenaan lopen op de politieke agenda gezet. Naast grote belangstelling vanuit de media, heeft Arie Slob, lid van de ChristenUnie-fractie in de Tweede Kamer, een aantal vragen over dit onderwerp gesteld. Met het Groot Dictee der Dyslexie zijn PerspectieF en de dyslectici succesvol gebleken.
Een impressie van het Groot Dictee der Dyslexie door Bart Jonkman en Minke Benard-Zwarts